Met een griep op bed wordt ik gedwongen goed te luisteren naar de taal van mijn lijf. In ieder geval schreeuwt het om rust en zegt: ho, stop, tot hier en niet verder!
Ja, natuurlijk, het heerst en ik heb ergens een virusje opgepikt. Maar dat zelfde virusje maakt mijn man en mijn collega niet ziek. Het is vrij duidelijk, ik heb niet goed geluisterd. Mijn snotterige hoofd zit letterlijk te vol en wil ontspanning en geen prikkels, zeker geen LinkedIn postjes schrijven achter de laptop. Mijn pruttelende buik wil meer zorg en aandacht voor wat ik in me opneem, groentesoepjes en sinaasappel in plaats van repen chocola en stroopwafels. Ik heb mijn lichaam verwaarloosd en nu word ik even stil gezet.
En ik gooi dus nu snel de laptop dicht, ga lekker voor mijn lijf zorgen………